هوا

نفسم میگیرد . . .

که هوا هم اینجا هم زندانیست . . .!

من در این گوشه خاموشِ فراموش شده که از دم سردش هر شمعی خاموش شده

یاد رنگینی در خاطر من گریه می انگیزد

ارغوانم(ساناز) آنجاست . . .

ارغوانم(ساناز) تنهاست . . .

ارغوانم(ساناز) دارد میگرید چون دل من چنین خون آلود هر دم از دیده فرو میریزد!

~هوشنگ ابتهاج~

برای ساناز...