انتظار...

من آدمی هستم که ماه هاست میمیرم برای کسی که حالا دور است

این قدر دور قد آخرین ستاره منظومه شمسی . . .

من دلم برای بغلش . . .

برای انگشت های کوچک لاک زده اش . . .

برای چشم های غم انگیزه ش . . .

برای اداهای بامزه اش . . .

برای دست انداختنش دور شانه م و چسباندنم به خودش تنگ شده.

من آدمی هستم که ماه هاست بغض دارم و منتظرم که این بغض لعنتی با یک هق هق طولانی ساکت شود بروم سمت تلفنم و بهش زنگ بزنم ،براش بخندم،برایش بگویم دلتنگم!!

برای تو ساناز...

تکدانه ی من!

من آدمی هستم که . . .

برای ساناز...