خاکستری

درون جامعه همیشه هستیم که یه اُوتلو گیره توی گلوگاه...

عینکی خاکستری برایت خریدم نیازت میشود

میدانی که شک بلیط دیدن منظره س

اگر عینک را زدی

و

اگر مرا نبردی

مُسکن ها را درون کیفت گذاشته ام

تهوع عظیمی در راه است از حجم دورویی و تزویز

گمان مبر که شکل حقیقت همان واقعیت درون اجتماع است

خیالت تخت...

نقش و نگارت در قلب من جاودانه شد

نقش جدیدی بزن و آن را گرد افشانی کن بر روی خاک مُرده این سرزمین

لبخندت؛ناجی بسیاری از دل های پژمرده است

لبخندت را دریغ نکن...

جانا عاشق شو...

عاشق بمان...

جاودانه ی من !

برای ساناز...