تکرار

زخم ها و پارگی های باورهایم را تا روزی که با لبخند عبور کنم و با نگاهی غرور آفرین بر دشنه های فرو رفته از سمت نزدیکان پوز خندی زده و از نو بسازم افکاری عاری از هر گونه ×تکرار×