برای ساناز

من آدمی هستم که ماه هاست میمیرم برای کسی که حالا دور است این قدر دور قد آخرین ستاره منظومه شمسی . . . من دلم برای بغلش . . . برای انگشت های کوچک لاک زده اش . . . برای چشم های غم انگیزه ش . . . برای اداهای بامزه اش . . . برای دست انداختنش دور شانه م و چسباندنم به خودش تنگ شده. من آدمی هستم که ماه هاست بغض دارم و منتظرم که این بغض لعنتی با یک هق هق طولانی ساکت شود بروم سمت تلفنم و بهش زنگ بزنم ،براش بخندم،برایش بگویم دلتنگم!! برای تو ساناز... تکدانه ی من! من آدمی هستم که . . . ...

ادامه مطلب